|
Na fotografía de Jose Carlos Álvarez (un
trociño) vese a súa situación o Noroeste de Albergueria.
Aceveda perteñece O Bolo non a Veiga.
Na fotografía de Santiago
Palmeiro vese en 1995 o camiño que leva dende a presa de
Prada ata Aceveda, En total 3,6 kms. Xunto nesta parte o
canón do Xares, chámase "estreito de Alberguería".
Observar que en 1995 o río Xares iba sin caudal
ecolóxico, outra facaltruada das compañías eléctricas,
neste caso Endesa.
Polo camiño vese perfectamente
a central de Prada que está na marxen dereita onde
desemboca o río Mao e se xunta ca pouca auga que baixa
do río Xares. Fotografía de Santiago Palmeiro.
Outra vista da Central de turbinas da
Presa de Prada. Fotografía Juan Carlos Álvarez.
Polo camiño, de Prada a Aceveda
e si o encoro está
baixo vese perfectamente as casas onde estaba a
Ferrería, no encoro de Santa Eulalia e na marxe dereita
do río Xares. Foto de Santiago Palmeiro.
Aceveda, por non ter, nin
tiña estrada no ano 1994, o primeiro camiño de terra data de
1984, por eso o artigo de Santiago Palmeiro que me pasa, en realidade son
tres artigos,
son auténticas xoias que Santi cede a web de Alberguería. Os
artigos explican o por que deste mural que figura dando as
gracias a toda esta xente, por poder chegar via Celavente o
pobo ou aldea de Aceveda. As loitas que tuveron que facer
para conseguir esa estrada.
Este pequeno anaco da
web de Alberguería quere ser unha pequena homenaxe a esta
xente que a base de reivindicar unha e outra vez conseguiu
que se poida chegar en vehículo de motor e non a cabalo dun
burro/a a este pobo.
Aceveda foi tamén o
último pobo en ter luz eléctrica de toda a bisbarra de
Valdeorras, e probablemente de toda Galicia. Foi no ano
1990. Dime Santiago Palmeiro que de aquela fixera unha
reportaxe marabillosa sobre o evento e que saira na TVE de
Galicia. Non descarto recuperala e que esa reportaxe
complemente este traballo.
O asfaltado da estrada
a Aceveda fíxose no ano 2001, despois de trinta anos
loitando por ter unha estrada como Deus manda...e non un
camiño de cabras e burros...
O primeiro artigo é
unha entrevista a Benito Escudero e Manuel Álvarez ,
dous veciños de Aceveda, os únicos habitantes de Aceveda no
ano 1994; trátase dun documento histórico para este pobo,
unha auténtica marabilla feita realidade. Sinto
que Benito xa non poida ver este escrito, en internet,
sobre o seo pobo xa que morreu posteriormente.
Estos son os tres
traballos de Santiago Palmeiro, tres xoias, o que lle dou
unha vez máis as grazas.
1º Artigo con data 16 de xuño de 1994. "Falan os
únicos veciños do pobo Benito e Manuel"
|
 |
"Benito e Manuel, de 68
e 75 anos, son os únicos habitantes de Aceveda
en O Bolo" decía o artigo de Santiago
Palmeiro nada menos que feito o 16 de xuño do
ano 1994.
Dice Santiago o principio
do traballo:
"Fai catro anos Benito
e Manuel saíron nos periódicos e na televisión
con motivo da chegada da electricidade o seu
pobo. Aceveda unha aldea moi pequena perdida no
concello de O Bolo, foi o último nucleo de
Valdeorras en recibir a luz eléctrica . Dende
entón o progreso foixe achegando pouco a
pouco ata alí e hoxe, os dous únicos veciños que
permanecen no lugar teñen case todo o
imprescindible para vivir dun xeito digno: auga
corrente, teléfono, televisión, frigoríficos,
alumeado público...Nebergantes eles, que xa son
maiores, non rematan de contentarse porque,
ainda con todo esto, síntense soios e aillados
do resto do mundo. E con razón, chegar a Aceveda
en coche pola única pista de terra que hai, é
pouco menos que imposible."
O
artigo pode lerse completo neste pdf.
|
---------------------------------------------------------------------
2º Artigo con data 4 de outubro de 1994. "Veciños de
Aceveda viaxan 500 kms. para reivindicar un vial"
|
 |
"Quieren que Corzo
asfalte la pista para uso de las dos personas
que allí residen" decía o artigo de Santiago
Palmeiro nada menos que feito o 4 de outubro do
ano 1994.
Dice Santiago o principio
do traballo:
Vecinos de
Aceveda viajan 500 kilómetros para reivindicar
un vial
"Julio no puede
contener las lágrimas ante el Concello de O
Bolo. Está contando como la difteria acabo con
la vida de su hijo porque el médico no
pudo llegar a tiempo a Aceveda. De eso hace casi
cuarenta años. Entonces todavía no llegaban los
coches a esta aldea donde ahora solo viven dos
personas mayores. Hoy si llegan pero por una
pista de tierra que en algunas épocas del año
solo permite el paso a todoterrenos. Esto ha
llevado a familiares y afectados a manifestarse
ante el alcalde Bolés ,Manuel Corzo, para que
asfalte el vial. Julio Álvarez recorrió
más de 500 kilómetros -vino desde Bilbao- para
dejar oir su voz. "
O artigo
pode lerse completo neste link.
|
---------------------------------------------------------------------------
3º artigo con
data 15 de outubro do ano 1996: "La jungla sin
asfalto"
|
 |
"Una decena de familias
emigrantes recorren cientos de kilómetros para
asistir a la fiesta de Aceveda" decía o
artigo de Santiago Palmeiro nada menos que feito
o 15 de outubro do ano 1996.
Dice Santiago o principio
do traballo:
La Jungla
sin asfalto
"Vinieron desde madrid,
Norte de Portugal, Bilbao y París. Recorrieron
cientos de kilómetros entre lluvias y asfaltos y
por fin entrraron en el municipio de O Bolo.
Tuvieron que recorrer los últimos siete mil
metros a quince por hora porque a Aceveda
solo se llega por una pista de tierra fangosa y
bacheada. En la aldea le esperaban dos hombre
mayores , Benito y Manuel, los únicos habitantes
del enclave, lo tenían todo dispuesto para
celebrar la fiesta patronal en compañía de todos
los antiguos vecinos, ahora emigrantes"
O
artigo pode lerse completo neste link
|
-----------------------------------------------------------------------------------
Ver unhas cantas fotografías
do pobo feitas por Juan Carlos Álvarez.
Pobo de Aceveda. Chegando o
pobo...Fotografía Juan C. Álvarez.
Esperando o verán... Fotografía de Juan
Carlos Álvarez
No pobo de Aceveda.Fotografía Juan C.
Álvarez.
Capela de Aceveda. Debe ser do que mellor que se conserva, gracias a dous veciños
e as súas familias, que traballaron
nela.... Fotografía de Juan Carlos Álvarez.
Concretamente dous fillos
de Manuel Escudero, Eduardo e José, foron os encargados
de pintar e arranxar o interior aquel ano de 1996 cando
a festa da que se fala máis abaixo, nun artigo de
Santiago Palmeiro. Un louxeiro de Candeda tamén arranxou
daquelas o tellado e unha devota da zona regalou unha
imaxen da Virxen do rosario
Outra vista do pobo entre os castaños...
Fotografía J.C. Álvarez.
---------------------------------------
Pra rematar dice
Guadalupe nun foro
deste link, falando de Aceveda: (08/03/2009)
"Yo soy nacida en
acebeda y orgullosa de ello y lucho por que mi pueblo siga
un poquito vivo que es dificilísimo pero yo lo intento, el
primer sábado de agosto estamos intentando juntarnos todos
los nacidos allí, lo hicimos el año pasado y fue uno de los
días más felices reunirnos allí en memoria a nuestros padres
que lucharon mucho y sufrieron con la agonía de su pueblo
por que las instituciones no les apoyaron "
Me gustaría
Guadalupe completar este trabajo sobre Aceveda, quedo, si lo
ves bien, a la espera que de que echeis una mano para poner
vuestras fotografías y saber de vuestras fiestas en agosto
en este pueblo.
Un saludo muy
grande: Secundino Lorenzo Mi email :
slorenzo@edu.xunta.es
Unha das fotografías da festa do
2008.
Efectivamente en xullo do 2010. Guadalupe faime
chegar unhas fotografías da festa de Aceveda,
que se fai o primeiro domingo de Agosto, as
fotografías son todas do ano 2008.
Aquí as tedes.
Para rematar unha
sensacional fotografía (un trociño, xa que era moi grande) dunha
fotografía de Panoramio ? sacada dende San Fiz, ou sexa dende a
marxen dereita do río Xares.
 |
Saír